portrait of young pretty woman with meaningful glance and scarcely perceptible smile, laying her head on pillows

Opvoeden is samen huilen

Dit artikel is geschreven in het kader van de week van de opvoeding met als thema ‘opvoeden is samen lachen, huilen, praten, eten …’.

Hieronder enkele reflecties over wat ‘samen huilen’ voor mij betekent.

 

Samen huilen …

wil voor mij in de eerste plaats zeggen dat emoties zoals verdriet er mogen zijn. Dat, wanneer jouw kind verdrietig is, dat verdriet er gewoon mag zijn. Dat jouw kind bij jou welkom is, ook wanneer het verdrietig is. Dat daar niet over geoordeeld wordt. Niet mee gelachen wordt. Dat er niet kortweg wordt gevraagd om te stoppen met wenen en flink te zijn. Dat er niet wordt gezegd dat het toch allemaal zo erg niet is. Dat er niet vlug naar een oplossing wordt gezocht in een poging om het verdriet zo snel mogelijk te doen stoppen. Of alles in het werk wordt gesteld om zo vlug mogelijk een lach op het gezicht van je kind te toveren. Want zo krijgt het verdriet geen plek. Wordt het opgekropt of weggeduwd. Verdriet kunnen uiten is nodig. Want huilen kan opluchten. Het ontlaadt. De spanning gaat er af. Het kan deugd doen en nadien kan je vaak helderder denken of klaart het weer een beetje op. Verdriet toelaten is ook nodig om ervaringen te verwerken. Er gewoon zijn als ouder, luisteren naar jouw kind, het verdriet erkennen door het serieus te nemen en toe te laten zonder te dramatiseren of minimaliseren maar het gewoon te laten zijn, zo creëer je een veilig nest waarin je kind – van baby tot tiener – zich gerespecteerd en gehoord voelt. Het leert met verdriet om te gaan wat bijdraagt tot het ontwikkelen van veerkracht en een goed zelfbeeld.

 

Samen huilen …

betekent dat ook jij als ouder jouw verdriet kan tonen. Dat jouw kinderen mogen zien dat ook jij wel eens verdrietig kan zijn. Want wanneer jij voor jezelf verdriet kan toelaten, leert jouw kind dat verdriet hebben best oké is en leert het ook zelf zijn gevoelens toe te laten. Een kind volgt nu eenmaal het voorbeeld van zijn ouders. Niet oké is het wanneer je verdriet toont omwille van het gedrag van jouw kind in de zin van ‘wat jij doet, maakt mij verdrietig’, want zo zadelt je jouw kind met een schuldgevoel op.

 

Samen huilen …

betekent niet dat je zwak bent. Integendeel. Jouw verdriet tonen en je kwetsbaar opstellen, werkt verbindend. En ook jongens hebben het recht om verdrietig te zijn en hun verdriet te tonen. Verdriet toelaten is soms een kwestie van alle vooroordelen los te laten.

 

Samen huilen …

is weliswaar niet opvoedend wanneer je als ouder gaat uithuilen bij jouw kind. Wanneer je bij jouw kind een luisterend oor zoekt. Jouw kind als steun en toeverlaat. Zit je zelf met een te groot of aanslepend verdriet, dan zoek je best steun bij andere volwassenen of schakel je professionele hulp in. Een kind kan best wel goed luisteren maar gaat op die manier jouw verdriet helpen dragen en voor jou gaan zorgen, wat belastend is.

 

Wat betekent ‘samen huilen’ voor jou? Laat het gerust weten in een reactie.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *